مشکلات فکی

فک پايين

در صورتيکه بيمار مشکل فکی داشته باشد حتما بايد قبل بلوغ يا حداکثر تا 6 ماه بعد بلوغ تحت درمان با پلاکهای متحرک قرار گيرد که اصطلاحا درمانهای ارتوپديک يا درمانهای فاز اول گفته می شود. در صورت عدم انجام اين درمانها درزمان مناسب در آينده نياز به درمانهای جراحی فک خواهد بود






بزرگی فک پايين

اين مورد که شايد آنرا بتوان سخت ترين مشکل فکی قلمداد کرد، خيلی به درمانهای متحرک پاسخ نمی دهد.در گذشته از درمانهایی مثل چانه بند استفاده میشد که مشخص گرديده توانایی چندانی در جلوگيری از رشد زياد فک پايين ندارد وتنها فک پايين را به عقب چرخانده و باعث دراز شدن صورت بيمار میشود.

در صورتيکه واقعا اين بيماران زمينه ژنتيکی برای رشد زياد فک پايين را در خانواده داشته باشند در نهايت در سن 18 سالگی نياز به درمانهای جراحی فک خواهند داشت .


کوچکی فک پايين

در اين موارد از پلاکهای دو فکی استفاده می شود (اصطلاحا دستگاههای فانکشنال يا درمانهای فانکشنال) که با کمک سطوح شيبداری که دارند باعث هدايت فک پايين به جلو وتحريک رشد فک پايين میشود تا به اندازه و جايگاه طبيعی خود برسد.