انواع نگهدارنده ارتودنسی (ریتینر)

پس از پایان درمان ارتودنسی و درآوردن براکت، اکنون مهم‌ترین وظیفه شما حفظ نتایج درمان است. برای این منظور از نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر استفاده می‌شود. با افزایش سن حالت لبها، گونه ها، زبان و بافتهای نرم تغییر می‌کند. بنابراین با تغییر بافت‌های نرم که تعیین‌ کننده موقعیت دندان‌ها هستند، به مرور زمان موقعیت دندانها نیز تغییر میکند. پس از درمان ارتودنسی دندان‌ها تمایل دارند به موقعیت پیشین باز کردند. به همین علت نگهدارنده ارتودنسی استفاده می‌شود تا دندان‌ها را در موقعیت جدید تفکیک نماید.

انواع نگهدارنده ارتودنسی

به طور کلی نگهدارنده ارتودنسی ممکن است ثابت یا غیر ثابت (متحرک) باشد. نگهدارنده ثابت به دندان‌ها چسبانده می‌شود در حالی ‌که نگهدارنده غیر ثابت چسبانده نمی‌شود بنابراین خود بیمار می‌تواند آن را درآورده و دوباره در دهان بگذارد.

• ریتینر هالی

این وسیله ارتودنسی از یک قاعده پلاستیکی تشکیل شده است که متناسب با شکل دهان ساخته شده است و یک سیم فلزی دارد که بر سطح جلویی دندان‌ها قرار می‌گیرد. از این نگهدارنده ارتودنسی می‌توان برای ایجاد حرکات جزیی و اصلاحات موقعیت دندان‌ها استفاده کرد. ریتینر هالی غیر ثابت است به این معنی که هر زمان که بخواهید می‌توانید آن را از دهان خارج کنید.

• ریتینر شفاف یا اسیکس

این وسیله ارتودنسی تماماً از پلاستیک شفاف ساخته می‌شود. ریتینر شفاف مشابه اینویزالاین بوده دندان‌ها را در بر می‌گیرد. از آنجایی‌ که این وسیله ارتودنسی تقریباً نامرئی بوده و دیده نمی‌شود بسیاری از افراد این وسیله را ترجیح می‌دهند. با این‌ حال طول عمر ریتینر شفاف کمتر از انواع دیگر است. همچنین نمی‌توان هیچ تغییری در موقعیت دندان‌ها ایجاد کرد و تنها از آن برای تثبیت موقعیت جدید دندان‌ها استفاده می‌شود.

• ریتینر ثابت

ریتینر ثابت از یک سیم فلزی تشکیل شده است که در سطح پشتی دندان‌ها چسبانده می‌شود بنابراین در معرض دید قرار ندارند و نامرئی محسوب می‌شوند. برای چسباندن سیم از مواد کامپوزیت هم رنگ دندان استفاده می‌شود. ممکن است لازم باشد ریتینر ثابت سال‌ها در جای خود مانده و مورد استفاده قرار بگیرد. در صورتی که لازم باشد ریتینر خارج شود، تنها ارتودنتیست باید این کار را انجام دهد. مهم‌ترین مزیت ریتینر ثابت این است که در معرض دید قرار ندارد و کسی متوجه آن نمی‌شود. یکی دیگر از مزایای آن این است که نیاز چندانی به همکاری بیمار وجود ندارد در حالی که در مورد نگهدارنده‌ های غیر ثابت در صورتی که بیمار همکاری لازم را نداشته باشد یا فراموش کند وسیله را استفاده کند، نتایج درمان به مخاطره می‌افتد.

منبع

https://cao-aco.org/find-an-orthodontist/treatment-types/retainers/