درمانهای ارتودنسی دندانها مهمتر است یا ارتوپدیک فکها ؟

ما برای اصلاح مشکلات  فک ( درمانهای ارتوپدیک) محدودیت زمانی داریم؛ بدین مفهوم که ما دندانها را در هر سنی می ­توانیم حرکت دهیم (به شرط سلامت لثه و پریودنشیم) اما اصلاح روابط فکی بایستی حتماً قبل از بلوغ باشد.

اگر ما این زمان را از دست بدهیم و مشکل فک باقی بماند، بعداً برای اصلاح روابط فکی نیاز به جراحی های پیچیده فکی  در کنار درمانهای ارتودنسی خواهد بود.

علت محدودیت زمان درمانهای ارتوپدیک فکها  بسته شدن سوچورها و اتمام رشد استخوانی است .امکان حرکت دندانها به شرط سلامت پریودنشیم در هر سنی وجود دارد زیرا حرکت دندانها وابسته به PDL است. در واقع دندانی که PDL دارد امکان حرکت هم دارد و دندانی که PDL ندارد، در هیچ شرایطی امکان حرکت ندارد؛ مثلاً دندانی که انکیلوز شده  با اعمال هر مقدار نیرو در هر سنی حرکت نخواهد کرد.

از طرف دیگر در صورتی که روابط فکی اصلاح شود درمانهای ارتودنسی تسهیل شده و امکان به دست اوردن اکلوژن ایده ال فراهم می شود و همچنین با داشتن روابط فکی خوب ، بافت نرم و صورت بیمار هم زیبا خواهد شد.

در کودکان در حال رشد که الگو و روند رشدی فکین آنها از تناسب مناسبی برخوردار نیست می توان از جهش رشدی قبل از بلوغ آنها کمک گرفت و تا حدی رشد تاخیری یک فک را تسریع و از رشد زیاد و سریع فک دیگر جلوگیری کرد. یا تنگی های قوس را برطرف نمود تا هم فرم قوسها U شکل و زیبا گردد و هم از تداخلات دندانی ممانعت شود. این دسته درمانها معمولا با پلاکهای متحرکی انجام می گیرد که بعد از مرحله قالب گیری برای فرد ساخته شده و کودک به شکل تمام وقت بجز مواقع تغذیه و رعایت بهداشت استفاده می کند. این درمانهای ارتوپدیک فکها بیشتر متمرکز بر روی استخوانهای فک و کمی هم دندانها است تا در آینده فرد از صورت زیباتر و مناسبتری برخوردار باشد و همچنین درمانهای ارتودنسی ثابت با کفایت و کارایی بیشتری بتواند بر روی دندانها صورت گیرد و حتی در مواردی بیمار را از نیاز به جراحی فک در آینده برهاند.